logo

Οι μελαγχρωματικές βλάβες αποτελούν περιοχές του δέρματος με πιο σκούρο χρώμα (καφέ ανοιχτό) από αυτό του δέρματος μας. Το χρώμα τους οφείλεται στην υπερβολική  συγκέντρωση μελανίνης σε μια περιοχή του δέρματος. Οι πιο συνηθισμένες μελαγχρωματικές βλάβες δέρματος είναι:

Η υψηλή συγκέντρωση μελανίνης μπορεί να οφείλεται σε διάφορους παράγοντες. Οι πιο σημαντικοί είναι οι παρακάτω:

  • Η υπεριώδης ακτινοβολία UV (ηλιακή έκθεση) – στις περισσότερες περιπτώσεις οι βλάβες εμφανίζονται έπειτα από χρόνια έκθεση στον ήλιο, υπερβολική έκθεση ή ηλιακό έγκαυμα. Το σώμα προσπαθεί να προστατευθεί από την υπεριώδη ακτινοβολία, παράγοντας μια χρωστική που ονομάζεται μελανίνη. Τα μελανοκύτταρα, όπως φανερώνει και το όνομα τους, είναι κύτταρα που παράγουν μελανίνη. Η ηλιακή ακτινοβολία προκαλεί πολλαπλασιασμό των μελανοκυττάρων ή αυξημένη εναπόθεση μελανίνης στο δέρμα.  Μεγαλύτερο κίνδυνο βλάβης από τον ήλιο διατρέχουν οι ανοιχτοί φωτότυποι δέρματος (πιο ανοιχτόχρωμα δέρματα).
  • Οι ορμονικές διακυμάνσεις – όπως είναι το μέλασμα ή αλλιώς χλόασμα (οι κοινές πανάδες) – είδος μελάγχρωσης που προκαλείται συνήθως κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή από τη λήψη αντισυλληπτικών.
  • Το τραύμα στο δέρμα (γνωστή ως μεταφλεγμονώδης υπέρχρωση) –μπορεί να είναι αποτέλεσμα φυσικού τραύματος στο δέρμα, χημικών peeling ή ακμής (το χρώμα του δέρματος είναι πιο σκούρο όταν κλείνει ένα σπυράκι).
  • Τα σημάδια εκ γενετής – οι μελαγχρωματικές βλάβες μπορεί να εμφανιστούν στην παιδική ηλικία ή μετά την ενηλικίωση. Τέτοια παραδείγματα περιλαμβάνουν συγγενής μελαγχρωματικές κηλίδες, σπίλους του ota κ.ά.
  • Ορισμένες ασθένειες και λοιμώξεις μπορεί επίσης να προκαλέσουν μελάγχρωση του δέρματος.

Ωστόσο, η δημιουργία μελαγχρωματικών βλαβών μπορεί να οφείλεται και σε αυξημένο πολλαπλασιασμό μελανοκυττάρων, όπως είναι σπίλοι.